Nog 1 nachtje slapen….

Nog 1 nachtje slapen… nog 1 nachtje en dan sta ik aan de start…aan de start van mijn 10e marathon in rotterdam.

Ik zeg wel ; nog 1 nachtje slapen maar of ik veel zal slapen betwijfel ik. De laatste keren waren de nachten voor de marathon vrij rustig en viel redelijk snel in slaap. Maar of dat nu ook gaat gebeuren is maar de vraag. Heel de week voel ik mezelf al anders dan anders. Vanaf woensdag kwamen de kriebels zelfs al naar boven. De kriebels die je vroeger had voor je verjaardag. Een week lang telde je af met nog zoveel nachtjes slapen en dan ben ik jarig. Met als gevolg dat je de laatste nacht stuiterend wakker lag en midden in nacht je nieuwe kleren aan deed en naar beneden wilde. Zenuwachtig en vol spanning wachten op alle cadeautjes. Of de 1ste keer naar de jeugd disco met de hoop dat die leuke jongen er was en ze de kusjes dans zouden draaien. We kennen allemaal wel dat soort zenuwachtig gezond gekriebel.

Vrijdag had ik een complete rust dag op sportgebied. Dus ook niet rustig los fietsen, nee helemaal niets. Volgens mij is het zowat mijn 1ste echte rustdag van dit jaar. Mijn werk gaat wel gewoon door gelukkig want anders zou ik gillend gek worden. Omdat ik wist dat het nu gewoon moest kon ik dat redelijk goed. Oke, voor de rest was ik super onrustig en kon ik niet slapen maar ik heb niet gesport.

Ook ben ik vanaf vrijdag iets meer koolhydraten toe gaan voegen. Op het begin heb ik juist de eiwitten hoog gehouden zodat ik de tank nu lekker aan kan vullen met koolhydraten. Ik ga geen dagen stapelen en ook deze laatste 2 dagen ga ik niet overdrijven. Tot aan de rand gevuld gaat mij blokkeren. De onrust en onzekerheid over voeding de laatste dagen is gelukkig een stuk minder dan eerst. Wel moet ik nog even een plannetje maken voor mijn gelletjes. Het blijft een beetje zoeken. Zeker nu de temperaturen stijgen.

Vandaag heb ik mijn laatste loopje gedaan. Lekker 5 kilometer kijken hoe de beentjes voelen, puur op gevoel. Zondag ga ik wel een horloge dragen deze keer maar ga mezelf er niet blind op staren. Ook heb ik vandaag nog gewoon lekker gewerkt. Maar na het werk zijn de beentjes omhoog gegaan.

De avond voor de marathon vind ik altijd zo’n heerlijke avond. Gezonde spanning, onrustig en toch proberen om niet te veel te doen. Zonder schuldgevoel in het bijzonder met extra eten.. Nou mij niet gehoord haha. Verder heb ik alles klaar gelegd voor morgen en zorg ik dat ik goed voorbereid ben. Mijn ontbijt staat al klaar en nu is het alleen maar wachten tot morgen.

Dan krijg je altijd de vraag; Ben je er klaar voor? Mijn antwoord is eigenlijk altijd; Ja ik denk het wel. Klaar voor of niet je kan er niets meer aan doen en als je er niet klaar voor bent moet je ook geen marathon gaan lopen. Dan komt de vraag; Welke tijd ga je lopen? Nu is mijn antwoord; Ik weet het niet, ik voel me goed maar het blijft een moment op name en je moet gewoon een goede dag hebben. Vind de tijd gelukkig minder belangrijk nu. Ga er wel alles uithalen wat er in zit en meer dan mijn best kan ik niet doen. Mijn benen jeuken letterlijk en figuurlijk om te mogen lopen dus dat zit wel goed.

Mocht je het leuk vinden kan je mij volgen via de app. Verder zal er uiteraard een race verslag online komen……

nog 1 nachtje

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *